Yönetmen Kim Ki-duk'un başyapıtı olan 'Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring', izleyiciyi Kore'nin el değmemiş doğasının kalbinde, bir gölün ortasındaki yüzen manastıra götürür. Film, bir Budist rahibin (Oh Young-soo) küçük bir çocuğu (Kim Jong-ho) evlat edinip, onu yaşamın, ölümün, sevginin ve pişmanlığın karmaşık döngüsü içinde bilgelik ve şefkatle yetiştirmesini anlatır. Hikaye, adından da anlaşılacağı gibi, mevsimlerin geçişi üzerinden yapılandırılmıştır; her mevsim, çocuğun genç bir adama (Kim Ki-duk) ve nihayetinde olgun bir usta olma yolundaki farklı bir yaşam evresini ve manevi sınavını temsil eder.

Oyunculuk performansları, özellikle Oh Young-soo'nun sakin ve bilge üstadı ile filmin farklı yaşlarında karakteri canlandıran oyuncuların doğallığı, filmin minimalist ve derin etkisini güçlendirir. Kim Ki-duk'un yönetmenliği, diyaloglardan ziyade görsel şiirsellik ve sembolizmle konuşur. Su, hayvanlar ve manastırın kendisi, insan ruhunun durumuna dair güçlü metaforlar haline gelir. Doğa, sadece bir arka plan değil, filmin ana karakterlerinden biridir ve her kare bir tablo gibi kompoze edilmiştir.

Bu filmi izlemek, sakin ve düşündürücü bir meditasyona davetiyedir. Evrensel temaları – suçluluk, arzu, kefaret ve yeniden doğuş – her kültürden izleyiciye hitap eder. Sessiz anlamların gürültülü açıklamalardan daha çok şey söylediği, hız ve tüketim çağında bir sığınak sunar. 'Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring', sadece bir film değil, yaşamın kendisi üzerine derin bir tefekkürdür. Görsel güzelliği, evrensel hikayesi ve dingin atmosferiyle, ruhu besleyen ve iz bırakan bir sinema deneyimi arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken bir eserdir.