Agnès Varda'nın 1962 yapımı 'Cleo from 5 to 7' (Cléo de 5 à 7), Fransız Yeni Dalga sinemasının en özgün ve dokunaklı örneklerinden biridir. Film, popüler şarkıcı Cléo Victoire'nin (Corinne Marchand) hayatındaki iki saatlik gerçek zamanlı bir kesiti takip eder. Cléo, ciddi bir hastalık şüphesiyle yaptırdığı tıbbi testlerin sonucunu beklerken, Paris sokaklarında dolaşır ve kendi varoluşu, korkuları ve hayatın anlamı üzerine derin bir içsel yolculuğa çıkar. Başlangıçta kırılgan, narsist ve kaderine terk edilmiş gibi görünen Cléo, gün batımına doğru giderek daha fazla özgüven ve farkındalık kazanır.

Corinne Marchand'in performansı, karakterin dönüşümünü ince detaylarla ve büyük bir incelikle aktarır. Yönetmen Agnès Varda, filmi neredeyse gerçek zamanlı bir akışla sunarak, izleyiciyi Cléo'nun endişesine ve Paris'in canlı atmosferine doğrudan dahil eder. Film, sadece bir karakter portresi değil, aynı zamanda 1960'ların başı Paris'inin sosyal ve kentsel bir belgeseli gibidir. Müzik ve sessizlik arasındaki dengeli kullanım, Cléo'nun iç dünyasındaki dalgalanmaları güçlü bir şekilde yansıtır.

'Cleo from 5 to 7', sıradan bir günün sıradan olmayan bir anlatımıdır. Ölüm korkusu, güzellik, sanat ve insan bağlantıları gibi evrensel temaları işler. Varda'nın kadın bakış açısı ve deneysel anlatımı, filmi zamansız bir klasik haline getirmiştir. Fransız Yeni Dalga'nın ruhunu merak eden, varoluşsal sorgulamalara ilgi duyan veya sadece şiirsel ve zekice çekilmiş bir sinema deneyimi arayan her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Film, basit görünen bir hikayeden yola çıkarak, hayatın kıymetini ve anın güzelliğini hatırlatan derin bir etki bırakır.